تاثیر یک دوره تمرین هوازی همراه با محیط غنی بر حافظه فضایی و عامل نوتروفیک مشتق از مغز در بافت موشهای صحرایی ماده نژاد ویستار سالمند مبتلا به آلزایمر
چکیده:
چکیدهمقدمه: تأثیر تمرین و محیط غنی بر برخی سازوکارهای درگیر در بیماری آلزایمر بهخوبی شناخته نشده است. لذا هدف از انجام این تحقیق بررسی تأثیر یک دوره تمرین هوازی در محیط غنیسازی شده بر حافظه فضایی و عامل نوتروفیک مشتق از مغز در بافت هیپوکمپ موشهای صحرایی ماده نژاد ویستار سالمند مبتلا به آلزایمر بود. روش پژوهش: در این مطالعه تجربی تعداد30 راس موش صحرایی ماده نژاد ویستار سالمند بیستویک ماهه و با میانگین وزنی 20±260گرم مورد استفاده قرار گرفت. و در 6 گروه، کنترل-سالم، آلزایمر، گروه شم، آلزایمر + تمرین هوازی (تردمیل)، آلزایمر + محیط غنی، آلزایمر + محیط غنیشده + تمرین هوازی(تردمیل) قرار گرفتند. موشها در هفته اول و دوم دو جلسه 15 دقیقهای با استراحت غیرفعال 5 دقیقهای با سرعت 10 متر در دقیقه، در هفته سوم سه جلسه با سرعت 15 متر در دقیقه با وقفه 5 دقیقهای و در هفته چهارم چهار جلسه با سرعت 15 متر بر ثانیه با وقفه 5 دقیقهای در روز به تمرین پرداختند. در گروه محیط غنی حیوانات در یک جنس پلکسی گلاس بزرگتر از قفس استاندارد به ابعاد (60×50×70 cm3) نگهداری شدند. در این قفسها وسایلی مانند نردبان(سطح شیبدار)، لولههای توخالی، بلوکهای چوبی و اسباببازیهای پلاستیکی قرار داده شد. در گروه های آلزایمر موش ها بهوسیله تزریق کتامین (80میلیگرم بر کیلوگرم) و زایلازین (20 میلیگرم بر کیلوگرم ) بهصورت درون صفاقی بیهوش شدند. سپس با تزریقهای داخل بطنی مغزی (10μg/rat) Aβآلزایمر القا شد. حافظه فضایی با آزمون ماز آبی موریس، BDNFو Trk-Bبه روش وسترن بلات اندازهگیری شدند برای تجزیهوتحلیل دادهها از آزمون آنالیز واریانس یکراهه همراه با آزمون تعقیبی توکی(0.05>P) استفاده شد.یافتهها: در مطالعه مقدماتی بهمنظور ارزیابی حافظه فضایی موشها یک هفته پس از تزریق بتاآمیلویید تمامی موشها در دو گروه آلزایمر و کنترل قرار گرفتند. موشها طی چهار روز در ماز آموزش دیدند و میانگین درصد ماندگاری در محدوده سکو گزارش شده است. نتایج آزمون تی مستقل نشان داد تفاوت معنیداری در گروه کنترل و آلزایمر وجود دارد(0.0152=P) بنابراین یک هفته پس از تزریق داخل هیپوکمپی بتاآمیلویید، حافظه فضایی در موشها دچار اختلال شده است. نتایج نشان داد متغیرهای BDNF (0.0001>P) ، گیرنده Trk-B(0.0001>P) و حافظه فضایی(0.0034=P) معنیدار است. متغیر BDNF در تمامی گروهها افزایش یافت و به جز گروههای کنترل-شم(0.27=P)، آلزایمر-آلزایمر هوازی(0.20=P)، در تمامی گروهها معنیدار بود. متغیرTrk-Bدر تمامی گروهها افزایش یافت. به جز کنترل-شم(0.22=P )آلزایمر هوازی-آلزایمر محیط غنی(0.32=P) در تمامی گروهها معنیدار بود. و متغیر حافظه فقط در گروههای آلزایمر-کنترل(0.02=P). و آلزایمر-آلزایمر محیط غنی تمرین هوازی(0.001>P).، معنیدار بودند.نتیجهگیری: بر اساس یافتههای پژوهش میتوان نتیجه گرفت که تمرین هوازی و فعالیت در محیط غنیشده از طریق افزایش عوامل نوتروفیک میتواند بر حافظه فضایی موشهای آلزایمری سالمند مؤثر باشد.کلمات کلیدی: تمرین هوازی، غنیسازی محیط، آلزایمر، حافظه،BDNF، موشهای صحرایی ماده نژاد ویستار سالمند
نویسنده: عبدالله زاده، مژگان ؛ فیاض میلانی، رعنا ؛
نویسنده مسئول: عبدلی، بهروز ؛